Τα φώτα της Εθνικής Οδού χτυπούσαν ρυθμικά τα κλειστά βλέ­φαρα του Φίλιππου. Οι γονείς του μπροστά κουβέντιαζαν χαμηλό­φωνα και δίπλα του ο Πέτρος ροχάλιζε. Ένιωθε και ο ίδιος την κού­ραση της ημέρας να τον κυριεύει σιγά σιγά, αλλά είχε ακόμα υπερέ­νταση από το ποδόσφαιρο που είχαν παίξει νωρίτερα και δεν μπο­ρούσε να κοιμηθεί. Άρχισε να σκέφτεται τι θα έκανε την υπόλοιπη εβδομάδα. Αύριο οι γονείς του θα επέστρεφαν στη δουλειά. Τα αδέλ­φια του είχαν ήδη κανονίσει να βγούνε με τις παρέες τους και την υπόλοιπη εβδομάδα θα διάβαζαν. Τι να κάνει τις υπόλοιπες έξι μέρες των διακοπών; Πωω, ποιος γυρνάει στο σχολείο τη Δευτέρα… Ποιος αποφάσισε ότι η εβδομάδα πρέπει να έχει πέντε μέρες εργάσιμες και μόνο δύο μέρες ελευθερίας; Άνοιξε τα μάτια του.

«Μπαμπά, γιατί δουλεύουμε πέντε μέρες και ξεκουραζόμαστε μόνο δύο;»

«Τι είπες; Δεν άκουσα καλά».

Ο Φίλιππος επανέλαβε την ερώτησή του και ο πατέρας τού χαμο­γέλασε από τον καθρέφτη.

«Γιατί πρέπει να βγάλουμε λεφτά να φάμε, να αγοράσουμε ρούχα και να πληρώσουμε το νοίκι και τη βενζίνη. Έπειτα για να μπορούμε να κάνουμε και ωραία πράγματα μαζί».

«Δεν εννοώ αυτό… Γιατί δεν μπορούμε να δουλέψουμε λιγότερες μέρες την εβδομάδα; Σε μερικές χώρες έχω διαβάσει ότι το κάνουνε».

«Α, κατάλαβα. Γιατί έτσι το είχαν συμφωνήσει παλιά τα σωματεία των εργατών με τους εργοδότες τους και αυτό έμεινε και μπήκε στη νομοθεσία. Παλιά δούλευαν ακόμη παραπάνω ώρες και έξι ή εφτά μέρες την εβδομάδα. Αλλά καταλάβανε ότι δεν ήταν καλό οι άνθρω­ποι να δουλεύουν τόσες ώρες, γιατί μετά πήγαιναν σπίτι και είχαν και άλλες δουλειές εκεί και δεν προλάβαιναν να ξεκουραστούν σωστά και να περνούν χρόνο με την οικογένειά τους. Πολλοί το κάνουν ακόμα, όμως, απλώς τώρα πρέπει κανονικά να παίρνουν αύξηση στον μισθό τους λόγω υπερωρίας».

«Χμμ, οκ», αποκρίθηκε ο Φίλιππος και έπειτα είπε «Άσχετο λίγο, αλλά γιατί έχει εφτά μέρες η εβδομάδα και όχι πέντε ή εννιά; Διαι­ρείται το 365 με το 5 και θα έβγαιναν ακριβώς οι εβδομάδες».

«Οι Χριστιανοί και οι Εβραίοι το έχουν καθιερώσει σύμφωνα με αυτά που γράφονται στα δύο πρώτα βιβλία της Αγίας Γραφής, τη Γέ­νεσις και την Έξοδο. Άλλοι λαοί είχαν είτε εφταήμερη εβδομάδα είτε με περισσότερες ή λιγότερες μέρες. Τα τελευταία 100-200 χρόνια εί­ναι που έχει καθιερωθεί παγκόσμια η εβδομάδα και το κοινό σύ­στημα μέτρησης χρόνου».

«Οπότε έχουμε εφτά μέρες στην εβδομάδα επειδή ο Θεός το καθιέ­ρωσε στις Δέκα Εντολές;»

«Εκεί είναι που το λέει ξεκάθαρα. Στην τέταρτη από τις Δέκα Εντο­λές γράφει:

Nα θυμάσαι την ημέρα τού σαββάτου, για να την αγιάζεις· έξι ημέρες να εργάζεσαι, και να κάνεις όλα τα έργα σου· η ημέρα, όμως, η έβδομη είναι σάββατο του Kυρίου τού Θεού σου· να μη κάνεις σ’ αυτή κανένα έργο, […] επειδή, σε έξι ημέρες δημιούργησε ο Kύριος τον ουρανό και τη γη, τη θά­λασσα, και όλα όσα βρίσκονται μέσα σ’ αυτά· και κατά την έβδομη ημέρα αναπαύθηκε· γι’ αυτό ο Kύριος ευλόγησε την ημέρα τού σαββάτου, και την αγίασε. (Έξοδος 20:8-11)

Ο Θεός, όμως, καθιέρωσε την εβδομάδα από την αρχή του κόσμου, μόλις τελείωσε με τη δημιουργία του».

«Εδώ λέει για έξι μέρες δουλειάς αντί για πέντε…», σκέφτηκε ο Φί­λιππος. «αλλά αν το σκεφτείς, και εμείς κάνουμε δουλειές στο σπίτι την Κυριακή». Έπειτα του ήρθε άλλη μια ερώτηση.

«Μπαμπά, γιατί έκανε έξι μέρες ο Θεός για να δημιουργήσει τον κόσμο; Θα μπορούσε να τα είχε δημιουργήσει όλα σε μια στιγμή ή σε μια μέρα, αφού δια­βάζουμε ότι

είπε ο Θεός: Aς γίνει φως· και έγινε φως· (Γένεσις 1:3)

Το ίδιο έγινε και όταν δημιούργησε τον ουρανό, τη στεριά, τα φυτά, τα ζώα, ακόμα και το διάστημα – απλώς μίλησε και αυτά εμφανίστη­καν».

«Καλή ερώτηση. Θα μπορούσε πράγματι να τα είχε δημιουργήσει όλα σε μια στιγμή ή σε μια μέρα, αλλά επέλεξε να τα κάνει σιγά σιγά και να δημιουργήσει και τον ρυθμό του χρόνου. Αν συνεχίσεις να δια­βάζεις τα επόμενα εδάφια, θα δεις ότι την πρώτη μέρα της δημιουρ­γίας, ο Θεός πέρα από τη δημιουργία του φωτός, όρισε και την ημέρα σαν χρονική περίοδο.

και ο Θεός ονόμασε το φως Hμέρα· και το σκοτάδι το ονό­μασε Nύχτα. Kαι έγινε εσπέρα, και έγινε πρωί, ημέρα πρώτη. (Γένεσις 1:5)

Έπειτα, την τέταρτη μέρα ο Θεός δημιούργησε τον ήλιο, το φεγγάρι και τα αστέρια.

Kαι είπε ο Θεός: Aς γίνουν φωστήρες στο στερέωμα του ου­ρανού, για να διαχωρίζουν την ημέρα από τη νύχτα· και ας είναι για σημεία, και καιρούς, και ημέρες, και χρόνους· και ας είναι για φωστήρες στο στερέωμα του ουρανού, για να φέγ­γουν επάνω στη γη. (Γένεσις 1:14-15)

Όταν τελείωσε ό,τι ήταν να δημιουργήσει, διαβάζουμε ότι:

ο Θεός είχε συντελεσμένα κατά την έβδομη ημέρα τα έργα του, που έκανε· και αναπαύθηκε την έβδομη ημέρα από όλα τα έργα του, που έκανε. Kαι ο Θεός ευλόγησε την έβδομη ημέρα, και την αγίασε· (Γένεσις 2:2-3)

Και έτσι έχουμε τους ρυθμούς του χρόνου. Στις Δέκα Εντολές ο Θεός απλώς υπενθυμίζει τον ρυθμό της εβδομάδας που είχε δημιουργήσει εξαρχής».

«Ξέρεις τι άλλο μαθαίνουμε από την ιστορία της Δημιουργίας;» μπήκε στη συζήτηση η μητέρα.

«Ότι ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο και δεν έγινε απλώς ένα τυχαίο μεγάλο μπαμ;»

«Σωστό κι αυτό», είπε χαμογελώντας η μαμά, «αλλά εγώ σκεφτό­μουν κάτι άλλο. Στην περιγραφή της έκτης ημέρας διαβάζουμε:

Και είπε ο Θεός: Ας κάνουμε άνθρωπο σύμφωνα με τη δική μας εικόνα, σύμφωνα με τη δική μας ομοίωση· […] Και ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο σύμφωνα με τη δική του ει­κόνα· […] αρσενικό και θηλυκό τούς δημιούργησε· και τους ευλό­γησε ο Θεός· και είπε σ’ αυτούς ο Θεός: Αυξάνεστε και πλη­θύνεστε και γεμίστε τη γη, και κυριεύστε την, και εξου­σιάζετε επάνω στα ψάρια τής θάλασσας, και επάνω στα που­λιά τού ουρανού και επάνω σε κάθε ζώο που κινείται επάνω στη γη. (Γένεσις 1:26-28)

Σε αυτήν την περικοπή μπορούμε να δούμε δύο πράγματα. Καταρ­χάς λέει ότι ο Θεός μας δημιούργησε σύμφωνα με τη δική Του εικόνα, δηλαδή έχουμε την τιμή να μοιραζόμαστε κοινά χαρακτηριστικά με τον Θεό του Σύμπαντος! Ποιο νομίζεις ότι είναι το δεύτερο πράγμα που μπορούμε να πάρουμε από αυτήν την περικοπή Φίλιππε;»

«Αυτό που λέει ο Θεός ότι έχουμε εξουσία πάνω σε όλα τα ζώα;»

«Κάτι τέτοιο. Ουσιαστικά μας δίνει την εξουσία πάνω σε όλη τη φύση, για να τη φροντίζουμε και να παίρνουμε αυτά που χρειαζό­μα­στε, χωρίς, όμως, να τη βλάπτουμε. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που είναι σημαντικό να προσέχουμε τις συνήθειες και τη συ­μπερι­φορά μας ώστε να μην καταστρέφουμε τον πλανήτη μας, αλλά να τον βοηθάμε να ευδοκιμεί, ειδικά τώρα που του έχουμε κάνει τόση ζη­μιά».

«Άλλος ένας λόγος να γίνω κτηνίατρος τότε», είπε με χαμόγελο ο Φίλιππος.

«Αμέ», του απάντησε ο πατέρας και κατέβασε το παράθυρο να πλη­ρώσει τα διόδια.