Η καρέκλα έπεσε με θόρυβο στο πάτωμα όταν ο Φίλιππος Θεοφίλου σηκώθηκε απότομα με το άκουσμα του τελευταίου κουδουνιού. Στη βιασύνη του να φύγει, παραλίγο να πέσει πάνω στην ξαδέλφη του, την Άννα Χριστοφορίδου από το διπλανό τμήμα.
«Ώπα Φίλιππε! Όλα καλά;»
«Συγγνώμη. Δεν μπορείς να φανταστείς τι συνέβη στο μάθημα. Γινότανε χαμός!»
«Για πες..»
«Λοιπόν, είχαμε Θρησκευτικά και κάποια στιγμή πετάχτηκε ο διπλανός μου και είπε ότι η Αγία Γραφή είναι μια συλλογή μύθων. Ο καθηγητής εννοείται πως πιστεύει ότι είναι ιερό βιβλίο που λέει την αλήθεια. Η μπροστινή μου λέει ότι χρησιμεύει μόνο για να μάθουμε για τον Εβραϊκό πολιτισμό και την ιστορία του. Έγινε ολόκληρη συζήτηση! Κάποιος είπε και ότι η Αγία Γραφή είναι μια ρομαντική ιστορία!»
«Χαχαχα, τέλειο!»
«Ναι, αλλά τώρα μας έβαλε ο καθηγητής εργασία να γράψουμε 500 λέξεις για το τι είναι η Αγία Γραφή…»
Η Άννα σκέφτηκε λίγο. «Εγώ πιστεύω ότι έχουν δίκιο μερικοί συμμαθητές σου. Κατά τη γνώμη μου η Αγία Γραφή είναι ένα βιβλίο από το οποίο μπορούμε να μάθουμε για την ιστορία των Εβραίων και των πρώτων Χριστιανών. Ταυτόχρονα πιστεύω πως είναι ένα ιερό βιβλίο που εξιστορεί την αγάπη του Θεού για τον κόσμο».
Ο Φίλιππος σάστισε. Δεν το είχε σκεφτεί ποτέ αυτό. «Θυμάμαι μια φορά που μας έλεγε ο παππούς για την Αγία Γραφή. Μας είπε ότι είναι ένα βιβλίο που αποτελείται από πολλά μικρότερα, 39 στην Παλαιά Διαθήκη και 27 στην Καινή, αν θυμάμαι καλά. Α, μου είπε και ότι όλα τους είναι κάπως διαφορετικά. Καταρχάς μερικά γράφτηκαν στην Εβραϊκή γλώσσα, άλλα στα Ελληνικά και λίγα στα Λατινικά. Επίσης πέρα από τις ιστορίες υπάρχουν ποιήματα, τα λεγόμενα σοφών ανθρώπων, προφητείες, τα Ευαγγέλια που μιλάνε για τη ζωή του Χριστού, μερικές επιστολές και τα βιβλία των αποκαλύψεων που περιγράφουν συμβολικά τη φροντίδα του Θεού κατά τη διάρκεια της ιστορίας της ανθρωπότητας».
Η Άννα τον κοίταξε απορημένη. «Μπράβο…! Δεν το περίμενα να τα ξέρεις όλα αυτά».
Ο Φίλιππος γέλασε. «Ο παππούς μου υποσχέθηκε 30€ αν τα μάθαινα όλα απέξω».
Μ’ αυτό γέλασε και η Άννα. «Εμένα μου είπε να μάθω απέξω όλα τα βιβλία της Αγίας Γραφής με τη σωστή σειρά», είπε.
Έφτασαν στη στάση του λεωφορείου και η Άννα έβγαλε το κινητό της.
«Τι διαβάζεις εκεί και χαμογελάς, ε;» την πείραξε ο Φίλιππος. «Σου έγραψε κάποιος ραβασάκι;»
«Χμμ, θα μπορούσε να θεωρηθεί ραβασάκι… Ο παππούς μου είπε ότι η Αγία Γραφή είναι ρομαντικό γράμμα από τον Θεό. Μου κίνησε την περιέργεια…»
Ο Φίλιππος ξέσπασε στα γέλια. «Πάει, τρελάθηκε η Άννα… Ακούς εκεί, ρομαντικό γράμμα από τον Θεό!»
«Δεν τρελάθηκα καθόλου», είπε η Άννα σοβαρά μπαίνοντας στο λεωφορείο. «Η Αγία Γραφή είναι ο λόγος του Θεού και να ξέρεις ότι σήμερα ο Θεός μου είπε ότι με αγαπάει παρόλο που κάνω λάθη. Μου είπε ότι είμαι απίθανη και θαυμάσια κόρη Του».
«Ναι καλά…»
«Κορόιδευε εσύ, αλλά γράφει πράγματα και για εσένα. Λέει ότι ο Θεός σε αγαπάει και ας μη το πιστεύεις και θέλει να κάνει σπουδαία πράγματα μαζί σου!»
«Καλέ, πού τα βρήκες όλα αυτά; Σίγουρα δεν είναι γραμμένα εκεί μέσα».
«Και όμως είναι».
«Πλάκα κάνεις».
«Αλήθεια λέω! Το είπες και μόνος σου πριν. Και τα 66 βιβλία της Αγίας Γραφής περιγράφουν την αγάπη του Θεού για ολόκληρη τη Δημιουργία Του. Μου βγήκε στα προτεινόμενα ένα τραγούδι τις προάλλες που έλεγε για την αγάπη του Θεού μέσα στην Αγία Γραφή. Θέλω να το δω με τα μάτια μου, όμως, οπότε αποφάσισα να το ψάξω παραπάνω. Θέλεις να έρθεις σπίτι μου να το δούμε μαζί; Ίσως βοηθήσει και με την εργασία σου».
«Οκ. Έχω και εγώ περιέργεια να το δω τώρα. Τι έχετε για μεσημεριανό;»
Τα παιδιά κατέβηκαν από το λεωφορείο και πήγαν στο σπίτι της Άννας. Τους υποδέχτηκε η μητέρα της με αγκαλιές και δύο μεγάλα πιάτα παστίτσιο. Όταν τελείωσαν το φαγητό, πήγαν στο σαλόνι και κατέβασαν δύο Αγίες Γραφές που βρήκαν στη βιβλιοθήκη. «Λοιπόν, είπα να αρχίσω με το τι είναι η Αγία Γραφή. Αυτά έχω βρει μέχρι τώρα», άρχισε η Άννα βγάζοντας ένα τετράδιο από την τσάντα της.
«Καταρχάς μου είχε αναφέρει ο παππούς ότι η Αγία Γραφή είναι ο λόγος του Θεού. Το λέει η ίδια η Γραφή στη Β’ επιστολή προς Τιμόθεον, κεφάλαιο 3 και εδάφια 16 με 17 (προς Τιμόθεον Β’ 3:16-17) :
Ολόκληρη η γραφή είναι θεόπνευστη, και ωφέλιμη για διδασκαλία, για έλεγχο, για επανόρθωση, για διαπαιδαγώγηση, που γίνεται με δικαιοσύνη· για να είναι ο άνθρωπος του Θεού τέλειος , ετοιμασμένος για κάθε έργο αγαθό. (προς Τιμόθεον Β’ 3:16-17) ».
«Α, γι’ αυτό λέτε ότι είναι γράμμα από τον Θεό».
«Ακριβώς. Ο Θεός μίλησε και ενέπνευσε τους σαράντα συγγραφείς της Αγίας Γραφής για να μπορούμε και σήμερα να ξέρουμε πόσο μας αγαπάει και θέλει να μας φροντίζει. Άκου τι γράφει εδώ:
Eπειδή, όσα από πριν γράφτηκαν, γράφτηκαν από πριν για τη δική μας διδασκαλία, για να έχουμε την ελπίδα με την υπομονή και την παρηγορία των γραφών. (προς Ρωμαίους 15:4)
O Iησούς αποκρίθηκε και του είπε: Aν κάποιος με αγαπάει, θα φυλάξει τον λόγο μου, και ο Πατέρας μου θα τον αγαπήσει, και θάρθουμε σ’ αυτόν, και θα κατοικήσουμε μέσα σ’ αυτόν. (κατά Ιωάννη 14:23)
Kάθε λόγoς τού Θεoύ είναι δoκιμασμένoς· είναι ασπίδα σ’ εκείνoυς πoυ εμπιστεύoνται σ’ αυτόν. (Παροιμίες 30:5) ».
«Είναι ασπίδα, ε… Ενδιαφέρον. Είναι τεράστιο βιβλίο, όμως, και έχω δει ότι γράφει μερικά παράξενα πράγματα και καμιά φορά μερικά πράγματα φαίνεται να μην συμφωνούν μεταξύ τους… Αν δεν μπορώ να καταλάβω κάτι, τι να κάνω;»
«Μην αγχώνεσαι. Και εγώ είχα απορία και ρώτησα τη μητέρα μου. Μου έδειξε αυτά τα εδάφια:
Aν, όμως, κάποιος από σας είναι ελλειπής σε σοφία , ας ζητάει από τον Θεό, που δίνει σε όλους πλούσια, και χωρίς να ονειδίζει· και θα του δοθεί. (Ιακώβου 1:5)
Kαι ο Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιο, που ο Πατέρας θα στείλει στο όνομά μου, εκείνος θα σας τα διδάξει όλα, και θα σας υπενθυμίσει όλα όσα είπα προς εσάς. (κατά Ιωάννη 14:26)
Μου εξήγησε ότι μπορούμε να ζητήσουμε από τον Θεό σοφία για να καταλάβουμε αυτά που θέλει να μας πει. Έχουμε και το Άγιο Πνεύμα που θα μας βοηθήσει να τα μάθουμε και να τα θυμόμαστε».
«Χμμ, εντάξει… Οπότε όταν θα πάω σπίτι θα προσευχηθώ για σοφία, θα διαβάσω τη Γραφή μου και αύριο θα με δεις άλλον άνθρωπο!»
«Εε… δεν δουλεύει έτσι η Αγία Γραφή. Δεν είναι κάποιο μαγικό βιβλίο που θα σε μεταμορφώσει έτσι, σε μια στιγμή. Αλλά όταν τη διαβάζουμε με ανοιχτό μυαλό, πιστεύοντας ότι γράφει την αλήθεια, και ανοίγουμε την καρδιά μας στον Θεό θέλοντας αλλάξουμε, τότε ο Θεός θα μας βοηθήσει να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι σιγά σιγά. Να και άλλα δύο εδάφια που βρήκα:
Γι’ αυτό και εμείς ευχαριστούμε αδιάκοπα τον Θεό ότι, όταν παραλάβατε τον λόγο τού Θεού, που ακούσατε από μας, τον δεχθήκατε όχι ως λόγο ανθρώπων, αλλά, (όπως, αληθινά, είναι), ως λόγο Θεού, ο οποίος και ενεργείται ανάμεσα σε σας που πιστεύετε. (προς Θεσσαλονικείς Α’ 2:13)
Όποιος, όμως, τηρεί τον λόγο του [Θεού], η αγάπη τού Θεού μέσα σ’ αυτόν έφτασε πραγματικά σε τέλειο βαθμό. Mε τούτο γνωρίζουμε ότι μένουμε ενωμένοι μ’ αυτόν. (Α’ Ιωάννου 2:5) ».
«Οπότε δεν φτάνει μόνο να διαβάζουμε την Αγία Γραφή, πρέπει να κάνουμε και αυτό που λέει, σωστά;»
«Ναι, όμως όχι από αγγαρεία, αλλά επειδή θέλουμε να μάθουμε πώς να αγαπάμε τον Θεό και τους συνανθρώπους μας. Ο Θεός μας αγαπάει όλους και θέλει να ζούμε όλοι ευτυχισμένοι, γι’ αυτό ζητάει από εμάς να ακολουθούμε τις οδηγίες που είναι γραμμένες στον Λόγο Του».
«Οκ, νομίζω ότι μπορώ να το κάνω αυτό».
«Πιστεύω σε σένα! Μην ξεχνάς ότι μπορείς να ζητήσεις από τον Θεό να σε βοηθήσει».
«Α! Ξέρω ένα εδάφιο που λέει κάτι τέτοιο. Είναι στην επιστολή προς Φιλιππισίους, αν θυμάμαι καλά. Μισό λεπτό να το βρώ… α, να το. Λοιπόν, γράφει:
Όλα τα μπορώ, διαμέσου τού Xριστού που με ενδυναμώνει. (προς Φιλιππισίους 4:13) ».
«Ωραίο εδάφιο αυτό. Μπορείς να Του ζητήσεις και δύναμη για να γράψεις την εργασία σου».
«Αχ μη μου το θυμίζεις αυτό… Δεν έχω καμία όρεξη».
«Δες το σαν ευκαιρία να μάθεις περισσότερα για αυτά που θέλει να σου πει ο Θεός. Δεν είπες πριν ότι έχεις περιέργεια;»
«Άντε, καλά. Με έπεισες».
Ο Φίλιππος σηκώθηκε από τον καναπέ και τεντώθηκε. «Λοιπόν, πρέπει να φύγω γιατί κανόνισα να βγω με τα παιδιά αργότερα και πρέπει να διαβάσω πρώτα. Ευχαριστώ που μου τα έδειξες όλα αυτά». Η Άννα τον συνόδεψε στην πόρτα. «Θες να σου στείλω τα εδάφια που είδαμε;»
«Αμέ, γιατί όχι», της αποκρίθηκε και έπειτα πρόσθεσε γελώντας: «Αλλά να μου στείλεις και κανένα εδάφιο από αυτά που μου έλεγες όσο περιμέναμε το λεωφορείο. Τελικά δεν μου έδειξες τι λέει ο Θεός για μένα…»
Κατέβηκε τρέχοντας τις σκάλες πριν προλάβει η Άννα να αντιδράσει.