(ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ – ΜΕΡΟΣ 1ο)
Κάθε χρόνο μαζευόταν ολόκληρη η οικογένεια Θεοφίλου στο χωριό να περάσουν το τετραήμερο του Πάσχα στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς. Κάθε Δευτέρα του Πάσχα έπαιζαν ποδόσφαιρο για να κερδίσουν ένα μοναδικό έπαθλο: το φημισμένο γλυκό της γιαγιάς. Έτσι και φέτος χωρίστηκαν οι ομάδες στους «Μικρούς» και τους «Μεγάλους»…
Από την προηγούμενη μέρα είχαν αρχίσει τα πειράγματα, αλλά ο Φίλιππος δεν αγχωνόταν. Αντιθέτως, ανυπομονούσε να παίξει, όχι μόνο επειδή πέρσι είχε χτυπήσει και έχασε τον αγώνα, αλλά και επειδή φέτος είχαν επιστρέψει τα τρίδυμα. Τις δύο προηγούμενες χρονιές τα τρίδυμα, ή τα ΜΜΜ όπως τα φώναζαν οι άλλοι, δεν είχαν μπορέσει να έρθουν, αλλά φέτος τα είχαν καταφέρει, και ήταν έτοιμοι να διεκδικήσουν το γλυκό της γιαγιάς παίζοντας για την ομάδα των «Μεγάλων».
«Σε βλέπω ενθουσιασμένο Φίλιππε», είπε η Άννα ενώ οι θείοι έστηναν τα τέρματα στον κήπο.
ο Φίλιππος χαμογέλασε πλατιά. «Επιτέλους θα παίξω ενάντια στα τρίδυμα! Θα τους σκίσουμε!»
«Το ξέρεις ότι ο Μανώλης, ο Μάρκος και ο Μιχάλης παίζουν ακόμη σε κανονικές ομάδες, σωστά; Τώρα που είναι μαζί θα σας παίζουν στα δάχτυλα».
«Και εμείς έχουμε εμένα, τον Λουκά και τον Πέτρο που είμαστε σε ομάδες, οπότε πιστεύω πως έχουμε ελπίδες. Πώς και δεν παίζεις εσύ φέτος;»
Χαμογέλασε και η Άννα με τη σειρά της. «Βοηθάω τη γιαγιά με το γλυκό. Μου είπε ότι κάποια άλλη φορά ίσως να με αφήσει να το φτιάξω μόνη μου!»
«Α, ωραία! … Νομίζω πως ξεκινάμε», είπε ο Φίλιππος και κίνησε προς την ομάδα του. «Καλή τύχη με το γλυκό. Μη μας το χαλάσεις!»
«Καλή τύχη και σε εσένα, μη σε πάρει σβάρνα κανένα λεωφορείο των ΜΜΜ!» του πέταξε πίσω η Άννα γελώντας και πήγε να βρει τη γιαγιά.
Μπαίνοντας στην κουζίνα τη βρήκε να ζυγίζει προσεκτικά τη ζάχαρη σε ένα μπολ. Μύριζε όλο το δωμάτιο σοκολάτα και κάτι άλλο που δεν μπορούσε να το προσδιορίσει. Πήγε στον νιπτήρα να πλύνει τα λεμόνια που είχε μαζέψει από τη λεμονιά δίπλα στη βεράντα.
«Πολύ ορεξάτους σας βλέπω όλους σήμερα».
«Ανυπομονούν όλοι για το υπέροχο γλυκό σου γιαγιάκα μου», της αποκρίθηκε η Άννα. «Τα λεμόνια αυτά τι να τα κάνω;»
«Είναι για να φτιάξουμε λεμονάδα για τα παιδιά γιατί κάνει ζέστη σήμερα. Θέλεις να τη φτιάξεις εσύ;»
«Αμέ! … Εσύ γιαγιά ποιοι πιστεύεις ότι θα νικήσουν φέτος;»
«Ε, δεν ξέρω. Οι Μικροί έχουν πάντα περισσότερη ενέργεια, αλλά οι Μεγάλοι έχουν τα τρίδυμα αυτή τη φορά. Θα είναι καλό παιχνίδι… Το ήξερες ότι τα τρίδυμα καμιά φορά μου θυμίζουν την Αγία Τριάδα;»
Η Άννα γύρισε να κοιτάζει τη γιαγιά απορημένη. «Όχι… Γιατί όμως;»
«Έχεις παρατηρήσει πόσο κοντά είναι ο ένας με τον άλλον; Ειδικά όταν ήταν μικροί, ήταν αχώριστοι. Καμιά φορά είναι λες και μπορούν να διαβάσουν ο ένας το μυαλό των άλλων δύο. Φαντάζομαι ότι παρόμοια σχέση έχουν και τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδας».
«Χμμ, ενδιαφέρον…»
«Και τώρα που λέμε για την Αγία Τριάδα, το ήξερες ότι δεν αναφέρεται πουθενά στην Αγία Γραφή ο συγκεκριμένος όρος; Υπάρχουν αρκετές πλάγιες αναφορές όμως. Στο βιβλίο της Γένεσις, για παράδειγμα, στο 1ο κεφάλαιο που περιγράφει τη δημιουργία του κόσμου, γράφει στο εδάφιο 26:
Kαι είπε ο Θεός: Aς κάνουμε άνθρωπο σύμφωνα με τη δική μας εικόνα, σύμφωνα με τη δική μας ομοίωση· (Γένεσις 1:26)
Βλέπεις ότι έχει πληθυντικό όταν μιλάει ο Θεός για τον Εαυτό Του; Στα Εβραϊκά, μάλιστα, το όνομα του Θεού “Ελοχίμ” είναι στον πληθυντικό!»
Η Άννα σταμάτησε να στύβει τα λεμόνια και έβγαλε το κινητό της. Διαβάζοντας το εδάφιο στην εφαρμογή στο κινητό της, συνειδητοποίησε ότι είχε δίκιο η γιαγιά. «Δεν το είχα παρατηρήσει ποτέ ότι είχε πληθυντικό σε αυτό το εδάφιο… Πώς ξέρουμε όμως ότι είναι ακριβώς τρία τα Πρόσωπα του Θεού;»
«Το είπε ο ίδιος ο Χριστός. Πριν αναληφθεί στους ουρανούς είπε στους μαθητές Του
Καθώς, λοιπόν, πορευτείτε, να κάνετε μαθητές όλα τα έθνη, βαπτίζοντάς τους στο όνομα του Πατέρα και του Yιού και του Αγίου Πνέυματος. (κατά Ματθαίον 28:19)
Αλλού ο Ιησούς λέει πως ήρθε στη Γη για να μας δείξει ποιος είναι πράγματι ο Θεός. Αν υπήρχε άλλο Πρόσωπο του Θεού, δεν θα μας το έλεγε;»
«Ισχύει… Αλλά δεν καταλαβαίνω, πώς γίνεται να είναι ταυτόχρονα ένας Θεός και τρία Πρόσωπα;»
Η γιαγιά γέλασε. «Αυτό είναι κάτι που θα μάθουμε πραγματικά μετά τη Δευτέρα Παρουσία, όταν θα μπορούμε να βλέπουμε τον Θεό πρόσωπο με πρόσωπο. Έχουμε, όμως, μερικά στοιχεία στην Αγία Γραφή που μας βοηθάνε να καταλάβουμε ότι έτσι έχουν τα πράγματα. Σχεδόν όλες τις υπόλοιπες φορές που μιλάει ο Θεός στη Γραφή, αναφέρεται στον Εαυτό Του στον ενικό, ακόμα και όταν δίνει τις Δέκα Εντολές. Ο Μωυσής, ο οποίος είχε μια ιδιαίτερη σχέση με τον Θεό, είπε στους Ισραηλήτες:
Άκου, Ισραήλ· ο Κύριος ο Θεός μας είναι ένας Κύριος. (Δευτερονόμιον 6:4)
Οι Εβραίοι ακόμα πιστεύουν ότι ο Θεός είναι ένα Πρόσωπο. Ο Ιησούς ήταν που φανέρωσε την τριαδικότητα του Θεού. Μήπως μπορείς να σκεφτείς μια περίπτωση στα Ευαγγέλια όπου εμφανίζονται και τα τρία Πρόσωπα της Αγίας Τριάδας;»
Η Άννα συνέχισε να στύβει τα λεμόνια σκεπτική. «Στην βάπτιση του Ιησού;» ρώτησε μετά από λίγο. «Μόλις βαπτίστηκε ο Ιησούς, Του μίλησε ο Πατέρας από τον ουρανό και κατέβηκε το Άγιο Πνεύμα σαν περιστέρι».
Kαι όταν ο Ιησούς βαπτίστηκε, ανέβηκε αμέσως από το νερό· και ξάφνου, ανοίχτηκαν σ’ αυτόν οι ουρανοί, και είδε το Πνεύμα τού Θεού να κατεβαίνει σαν περιστέρι, και να έρχεται επάνω του. Kαι ξάφνου, μια φωνή από τους ουρανούς, που έλεγε: Aυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, στον οποίο ευαρεστήθηκα. (κατά Ματθαίον 3:16-17)
«Σωστά. Εγώ σκέφτηκα ένα άλλο χωρίο όπου μιλάει ο Ιησούς στους μαθητές Του:
Όταν, όμως, έρθει ο Παράκλητος, που εγώ θα στείλω σε σας από τον Πατέρα, το Πνεύμα τής αλήθειας, που εκπορεύεται από τον Πατέρα, εκείνος θα δώσει μαρτυρία για μένα. (κατά Ιωάννη 15:26) ».
Το κουτάλι χτυπούσε τα τοιχώματα της κανάτας καθώς η Άννα ανακάτευε τη ζάχαρη στον χυμό και έπειτα τον μοίρασε στις υπόλοιπες κανάτες. Ύστερα τις συμπλήρωσε με νερό και έριξε μέσα παγάκια. Απ’ έξω συνέχιζαν να ακούγονται φωνές και πανηγυρισμοί από τους ποδοσφαιριστές. Η γιαγιά βύθισε σε κάθε κανάτα ένα κλωναράκι μέντα και μαζί τις βάλανε στο ψυγείο.
«Τι σε προβληματίζει Αννούλα μου;» ρώτησε η γιαγιά παρατηρώντας το σκεφτικό βλέμμα της Άννας.
«Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο Θεός να είναι τρία Πρόσωπα. Αφού είναι παντοδύναμος, δεν θα μπορούσε να τα κάνει όλα μόνος Του σαν ένα Πρόσωπο;»
Η γιαγιά αναστέναξε και κάθισε σε μια καρέκλα. «Αυτή είναι μια πολύ δύσκολη ερώτηση κορίτσι μου. Δώσ’ μου ένα λεπτό να το σκεφτώ».
Αφού έπλυνε τα πράγματα που είχε χρησιμοποιήσει, η Άννα έκατσε δίπλα στη γιαγιά της που έψαχνε εδάφια στο κινητό της.
«Λοιπόν», είπε η γιαγιά χαμογελώντας, «μπορεί κάποιος να βιώσει την πραγματική αγάπη αν είναι κλειδωμένος μόνος του σε ένα δωμάτιο για πάντα;»
… «Όχι;»
«Τι χρειάζεται για να υπάρχει πραγματική αγάπη;»
«Κάτι να αγαπήσεις ή κάποιος να σε αγαπάει; Αλλά πού κολλάει αυτό;»
«Στην Αγία Γραφή διαβάζουμε:
… O Θεός είναι αγάπη. (Α’ Ιωάννου 4:8)
Διαβάζουμε επίσης ότι:
Επειδή, εγώ είμαι ο Κύριος· δεν αλλοιώνομαι·… (Μαλαχίας 3:6)
Εγώ είμαι το A και το Ω, η αρχή και το τέλος, λέει ο Κύριος, ο Ων και ο Hν και ο Ερχόμενος, ο Παντοκράτορας. (Αποκάλυψη Ιωάννου 1:8)
Από αυτά τα εδάφια βλέπουμε ότι ο Θεός ήταν εξαρχής, είναι ακόμη και πάντα θα είναι αγάπη. Πώς, όμως, θα μπορούσε ο Θεός να είναι αγάπη στην αρχή αρχή πριν δημιουργήσει οτιδήποτε, αν ήταν ένα μοναδικό Πρόσωπο; Όπως είπαμε, δεν γίνεται κάποιος μόνος του να βιώσει την πραγματική αγάπη, γιατί η αληθινή αγάπη είναι ανιδιοτελής. Οπότε για να είναι αγάπη ο Θεός από μόνος Του, πρέπει να είναι τουλάχιστον τρία Πρόσωπα».
«Γιατί τρία;»
«Επειδή όταν είναι δύο μόνο, μπορεί να γίνει εγωιστής αυτός που λαμβάνει την αγάπη του άλλου, αλλά όταν είναι τρεις σε μια παρέα όλοι πρέπει να μοιραστούν την αγάπη που λαμβάνουν με κάποιον άλλον».
«Χμμ, νομίζω πως το κατάλαβα. Άρα ο Θεός είναι ένας, αλλά πρέπει να είναι τουλάχιστον τρεις γιατί είναι αγάπη και ταυτόχρονα δεν είναι πάνω από τρία πρόσωπα επειδή ο Χριστός θα μας το έλεγε αν ήταν. Άρα έχουμε την Αγία Τριάδα που είναι ο Θεός».
«Ακριβώς. Έχεις καμιά άλλη απορία;»
«Ναι, αλλά ας τη λύσουμε αργότερα γιατί δεν μπορώ να σκεφτώ άλλο αυτή τη στιγμή».
«Εντάξει. Άλλωστε βλέπω πως μόλις τελείωσε το πρώτο ημίχρονο και έχουν κουραστεί οι αθλητές μας. Μπορείς να με βοηθήσεις να σερβίρουμε τις λεμονάδες;»