Κρύος φρέσκος αέρας γέμισε τα πνευμόνια του Φίλιππου καθώς στάθηκε στην άκρη του πέτρινου μονοπατιού και πήρε μια βαθιά ανάσα. Είχε βρέξει την προηγούμενη μέρα και εδώ στο βουνό ο αέρας μύριζε ζωή και φρεσκάδα. Στη γειτονιά του στην πόλη έπρεπε να βρέξει πάρα πολύ για να ξεπλύνει όλη τη βρώμα και να μυρίσει τόσο ωραία, οπότε ήθελε να το απολαύσει όσο περισσότερο μπορούσε. Περίμενε μέχρι να τον περάσει και ο τελευταίος στην ομάδα τους για να αρχίσει να περπατάει πάλι. Ήταν εύκολο και σχετικά φαρδύ το μονοπάτι και δεν περπατούσαν γρήγορα, οπότε μπορούσε να τους περάσει και να ξανασταματήσει λίγο πιο πέρα.
Μετά από λίγο βρήκαν ένα κιόσκι που έβλεπε σε μια εντυπωσιακή θέα που τους τράβηξε όλους σαν μαγνήτης.
«Παιδιά εδώ θα κάτσουμε. Μπορείτε να αφήσετε τις τσάντες σας», ανακοίνωσε ο Μανώλης. «Μπορείτε να εξερευνήσετε λίγο γύρω γύρω, αλλά μη πάτε πολύ μακριά και σας ψάχνουμε μετά, εντάξει;»
«Εντάξει!» απάντησαν όλοι μαζί και ενθουσιάστηκαν όταν άκουσαν την ηχώ να απαντάει.
«Ωχ! Έχει ηχώ εδώ!» ακούστηκαν μερικοί να λένε και άρχισαν να ξεφωνίζουν κραυγές για να τις ακούνε να αντηχούν μέσα στη χαράδρα.
Άφησαν όλοι τα πράγματά τους και για το επόμενο μισάωρο εξερεύνησαν, πήραν φωτογραφίες και χάρηκαν τη φύση. Έπειτα ο Μιχάλης τους κάλεσε να μαζευτούνε στο κιόσκι.
«Θέλω να σας κάνω μια ερώτηση», τους είπε μετά από μια προσευχή. «Τι μέρα είναι σήμερα;»
«Σάββατο», απάντησαν όλοι.
«Ακριβώς. Είναι το πρώτο Σάββατο του νέου έτους. Τώρα έχω μια άλλη ερώτηση: Τι είναι το Σάββατο;»
«Μια μέρα της εβδομάδας», είπε ένα από τα αγόρια και οι φίλοι του άρχισαν να χαχανίζουν. Σιώπησαν, όμως, όταν τους έριξε ένα αυστηρό βλέμμα ο Μάρκος.
«Είναι μέρα ξεκούρασης», είπε κάποιος.
«Είναι μέρα ξεκούρασης όχι μόνο για μας αλλά και για τον Θεό», συμπλήρωσε κάποιος άλλος.
«Είναι μια μέρα όπου μπορούμε να αφήσουμε στην άκρη τα τρεχάματα και τις ανησυχίες μας και να περάσουμε χρόνο με τον Θεό».
«Είναι μια μέρα για να χαρούμε τη ζωή και τη φύση», είπε ο Φίλιππος δείχνοντας το τοπίο.
«Μ’ αρέσουν πολύ οι απαντήσεις σας», είπε ο Μιχάλης. «Ας δούμε και τι γράφει η Αγία Γραφή για το Σάββατο. Ας αρχίσουμε με την πρώτη πρώτη αναφορά, στο βιβλίο της…;»
«Γένεσις!», απάντησαν μερικοί.
«Μάλιστα… Θα ανοίξουμε Γένεσις 2:1-3. Ας το διαβάσει κάποιος παρακαλώ».
« Kαι συντελέστηκαν ο ουρανός και η γη, και ολόκληρη η στρατιά τους. Kαι ο Θεός είχε συντελεσμένα κατά την έβδομη ημέρα τα έργα του, που έκανε· και αναπαύθηκε την έβδομη ημέρα από όλα τα έργα του, που έκανε. Kαι ο Θεός ευλόγησε την έβδομη ημέρα, και την αγίασε· επειδή, σ’ αυτήν αναπαύθηκε από όλα τα έργα του, που έκτισε και έκανε ο Θεός. (Γένεσις 2:1-3) ».
«Ευχαριστώ Λυδία. Για πείτε μου τώρα, ο Θεός ήταν κουρασμένος και χρειαζόταν μια μέρα να ξεκουραστεί;» ρώτησε πάλι ο Μιχάλης.
«Όχι», είπε κάποιος.
«Διάβασα κάπου ότι όπως ένας καλλιτέχνης θα καθίσει να θαυμάσει και να ευχαριστηθεί το έργο του όταν το τελειώσει, έτσι και ο Θεός αφιέρωσε μια μέρα για να περάσει χρόνο με αυτά που δημιούργησε», παρατήρησε η Μαρία.
«Πολύ ωραία οπτική», είπε ο Μανώλης. «Εγώ έχω ακούσει ότι ο Θεός ήθελε να καθιερώσει ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα μέσα στην εβδομάδα για να Τον θυμούνται οι άνθρωποι και να έρχονται κοντά Του».
«Έχω μια ερώτηση», σήκωσε το χέρι του ο Λουκάς. «Δεν τηρούσαν το Σάββατο στον ουρανό και πριν από τη Δημιουργία;»
Η Άννα σήκωσε το χέρι της να απαντήσει. «Απ’ όσο ξέρω, δεν είναι σίγουρο αν υπήρχε από πριν το Σάββατο, αλλά βλέπουμε ότι ο Ιησούς ακόμα και στον θάνατό του τήρησε το Σάββατο και στην Έξοδο διαβάζουμε ότι λέει ο Θεός:
Kαι οι γιοι Iσραήλ θα τηρούν το σάββατο, για να το γιορτάζουν στις γενεές τους, σε μια αιώνια διαθήκη. Aυτό είναι σημάδι ανάμεσα σε μένα και στους γιους Iσραήλ για πάντα· επειδή, σε έξι ημέρες δημιούργησε ο Kύριος τον ουρανό και τη γη, στην έβδομη ημέρα, όμως, σταμάτησε και αναπαύθηκε. (Έξοδος 31:16-17)
Αφού λέει ότι το Σάββατο είναι σημάδι μιας αιώνιας διαθήκης, προσωπικά καταλαβαίνω πως θα το γιορτάζουμε και μετά τη Δευτέρα Παρουσία».
«Και εγώ συμφωνώ με αυτά που είπε η Άννα», είπε ο Μιχάλης. «Σε κάλυψε αυτή η απάντηση Λουκά;»
«Η ερώτηση ήταν για το πριν, όχι το μετά», αποκρίθηκε ο Λουκάς. «αλλά αν δεν έχουμε στοιχεία στην Αγία Γραφή, τότε μάλλον θα απαντηθεί η ερώτησή μου μόνο αφού φτάσουμε στον ουρανό…»
Ο Μιχάλης χαμογέλασε. «Ωραία, ας συνεχίσουμε τη μελέτη μας λοιπόν. Θα ήθελα να μου διαβάσει κάποιος Έξοδος 20:8-11 και κάποιος άλλος 31:13».
« Nα θυμάσαι την ημέρα τού σαββάτου, για να την αγιάζεις· έξι ημέρες να εργάζεσαι, και να κάνεις όλα τα έργα σου· η ημέρα, όμως, η έβδομη είναι σάββατο του Kυρίου τού Θεού σου· να μη κάνεις σ’ αυτή κανένα έργο, ούτε εσύ ούτε ο γιος σου ούτε η θυγατέρα σου ούτε ο δούλος σου ούτε η δούλη σου ούτε το κτήνος σου ούτε ο ξένος σου, που βρίσκεται μέσα στις πύλες σου· επειδή, σε έξι ημέρες δημιούργησε ο Kύριος τον ουρανό και τη γη, τη θάλασσα, και όλα όσα βρίσκονται μέσα σ’ αυτά· και κατά την έβδομη ημέρα αναπαύθηκε· γι’ αυτό ο Kύριος ευλόγησε την ημέρα τού σαββάτου, και την αγίασε. (Έξοδος 20:8-11) ».
« Προσέχετε να τηρείτε τα σάββατά μου· επειδή, αυτό είναι σημάδι ανάμεσα σε μένα και σε σας, στις γενεές σας, για να γνωρίζετε ότι εγώ είμαι ο Kύριος, που σας αγιάζω· (Έξοδος 31:13) ».
«Ευχαριστώ. Θέλω να μου πείτε τώρα τι συμπέρασμα βγάζετε από αυτά τα εδάφια», είπε ο Μιχάλης σε όλη την ομάδα.
«Καταρχάς το πρώτο εδάφιο είναι από τις Δέκα Εντολές, δηλαδή όπως είπαμε και πριν, είναι μέρος της διαθήκης μας με τον Θεό», παρατήρησε ο Μάρκος. «Το άλλο πράγμα που βλέπω είναι ότι η ξεκούραση είναι για όλους, ανεξαρτήτως φύλου ή κοινωνικής τάξης. Ακόμα και τα ζώα έπρεπε να ξεκουραστούν το Σάββατο!»
«Στο δεύτερο εδάφιο διαβάσαμε ότι το Σάββατο είναι σημάδι για να θυμόμαστε τον Θεό και ότι Αυτός είναι που μας αγιάζει», είπε η Νικολέτα.
«Πολύ σωστά», είπε ο Μιχάλης. «Και για να προσθέσω σε αυτό που είπε η Νικολέτα, στην Αγία Γραφή διαβάζουμε ότι το Σάββατο δεν είναι για να κάνουμε ό,τι θέλουμε. Ας διαβάσουμε τα δύο τελευταία εδάφια που έχω ετοιμάσει για σήμερα. Αν μπορεί να μου ανοίξει παρακαλώ κάποιος Ησαΐας 58:13-14 και κάποιος άλλος κατά Ματθαίον 12:9-13. Θέλω να μου πείτε μετά τι είναι καλό να κάνουμε το Σάββατο».
« Aν απoστρέψεις τo πόδι σoυ από τo σάββατo, από τo να κάνεις τα θελήματά σoυ μέσα στην άγια ημέρα μoυ, και oνoμάζεις τo σάββατo απόλαυση, άγια ημέρα τoύ Kυρίoυ, αξιoτίμητη, και τo τιμάς, χωρίς να ακολουθείς τούς δρόμους σου ούτε να βρίσκεις σ’ αυτό τo θέλημά σoυ oύτε να μιλάς τα δικά σoυ λόγια, τότε, θα εντρυφάς στoν Kύριo· και εγώ θα σε κάνω να ιππεύσεις επάνω στoυς ψηλoύς τόπoυς τής γης, και θα σε θρέψω με την κληρoνoμιά τoύ πατέρα σoυ Iακώβ· επειδή, τo στόμα τoύ Kυρίoυ μίλησε. (Ησαΐας 58:13-14) ».
« Καθώς αναχώρησε από εκεί, ήρθε στη συναγωγή τους. Kαι να! ήταν εκεί ένας άνθρωπος που είχε το χέρι του παράλυτο· και τον ρώτησαν, λέγοντας: Άραγε, επιτρέπεται σε κάποιον να θεραπεύει το σάββατο; Για να τον κατηγορήσουν. Kαι εκείνος είπε σ’ αυτούς: Ποιος άνθρωπος από σας θα είναι, που, έχοντας ένα πρόβατο, αν αυτό πέσει σε λάκκο κατά το σάββατο, δεν θα το πιάσει και θα το σηκώσει; Πόσο, λοιπόν, διαφέρει άνθρωπος από πρόβατο! Ώστε, επιτρέπεται να αγαθοποιεί κάποιος κατά το σάββατο. Tότε, λέει στον άνθρωπο: Tέντωσε το χέρι σου. Kαι το τέντωσε, και αποκαταστάθηκε υγιές, όπως το άλλο. (κατά Ματθαίον 12:9-13) ».
«Όπως το καταλαβαίνω εγώ», είπε ο Μανώλης, «το Σάββατο είναι για να ξεκουραζόμαστε και να θυμόμαστε τον Θεό, αλλά ταυτόχρονα δεν πρέπει να αγνοήσουμε κάποιον που χρειάζεται βοήθεια. Όπως το είπε και ο Χριστός, άμα μπορείς να βγάζεις το σκυλί σου βόλτα το Σάββατο για να κάνει την ανάγκη του, τότε μπορείς και να βοηθήσεις τον συνάνθρωπό σου».
«Βρίσκω ενδιαφέρον το πρώτο εδάφιο», είπε η Μαρία. «Από τη μια το Σάββατο είναι για να το απολαμβάνουμε και να ξεκουραζόμαστε, από την άλλη, όμως, δεν είναι για να κάνουμε τα δικά μας αλλά για να περάσουμε χρόνο με τον Θεό και να κάνουμε αυτό που Αυτός θέλει να κάνουμε. Είναι σαν να λέει ότι το Σάββατο είναι για να απολαμβάνουμε την παρουσία του Θεού και να ευχαριστιόμαστε κάνοντας το καλό, που ουσιαστικά αυτό δεν σημαίνει το να είσαι Χριστιανός;»
«Μου αρέσει πολύ αυτή η παρατήρησή σου Μαρία», είπε ο Μιχάλης. «Πράγματι, αν έχει κάποιος την αγάπη του Θεού μέσα του, τότε θα βλέπει το Σάββατο και την υπηρεσία σαν ευκαιρίες και όχι απλώς σαν κάτι που πρέπει να κάνει. Τώρα έχω μια τελευταία ερώτηση: Γιατί αρχίζει το Σάββατο από τη δύση του ηλίου την Παρασκευή;»
«Αυτό δεν είναι επειδή στη Δημιουργία οι μέρες άρχιζαν από τη δύση του ηλίου αντί τα μεσάνυχτα;» ρώτησε ο Φίλιππος.
«Συμφωνώ», είπε ο Πέτρος. «Επίσης, αν θυμάμαι καλά, για τους Εβραίους πάντα αρχίζει από αυτό που είναι τώρα Παρασκευή βράδυ, οπότε και ο Χριστός και οι πρώτοι Χριστιανοί το ίδιο θα έκαναν».
«Ακριβώς, αυτοί είναι οι δύο κύριοι λόγοι», είπε ο Μιχάλης. «Αλλά ένας τρίτος, δικός μου, πιστεύω ότι είναι και για να είμαστε ξεκούραστοι όταν είναι μέρα και να δοξάσουμε τον Θεό καλύτερα. Λοιπόν, αυτά έχω εγώ για σήμερα. Θέλει κάποιος να ρωτήσει ή να προσθέσει κάτι; … Κανείς. Ας κλείσουμε με μια προσευχή τότε…»
Όταν τελείωσε η προσευχή ο Μανώλης ανακοίνωσε ότι είχαν ακόμα μια ώρα ελεύθερη μέχρι να πάρουν το δρόμο του γυρισμού. «Σας θέλω όλους ζωντανούς και σε ένα κομμάτι, ε;» τους προειδοποίησε. «Αλλιώς θα μας φάνε οι γονείς σας».
Ο Φίλιππος και οι φίλοι του πήραν άδεια να ακολουθήσουν το μονοπάτι λίγο παραπέρα. Καθώς περπατούσαν, ο Φίλιππος πήρε μια βαθιά ανάσα. Τι ωραίο που ήταν το Σάββατο!