(Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΕΞΩΓΗΙΝΩΝ, ΜΕΡΟΣ 3ο)
«Είμαι έτοιμος Άννα!» φώναξε ο Νικόλας από την πόρτα του δωματίου του. Η Άννα άφησε το κινητό και πήγε να τον βρει.
«Μη ξεχάσεις, σήμερα θα τελειώσεις την ιστορία για την επανάσταση των εξωγήινων», είπε ενθουσιασμένος ο ξάδελφός της και έτρεξε να ξαπλώσει. Η Άννα έκατσε δίπλα του στο κρεβάτι και καθάρισε το λαιμό της. «Πού είχαμε μείνει, λοιπόν;»
«Ο ‘Σφόρος είχε κατακτήσει τον πλανήτη Γη και προσπαθούσε να πάρει όλους τους ανθρώπους με το μέρος του».
«Ωραία… Πέρασαν πάρα πολλά χρόνια. Οι περισσότεροι άνθρωποι ξέχασαν τον Βασιλιά ή θυμούνταν μόνο τις αρχές Του και όχι τον Ίδιο. Ο Βασιλιάς, όμως, δεν ξέχασε τους ανθρώπους. Είχε ένα σχέδιο. Όταν ήρθε η κατάλληλη στιγμή, ο Βασιλιάς έστειλε τον μοναχογιό του στον πλανήτη Γη. Συμφώνησαν μαζί με τον Πρίγκηπα να γεννηθεί Αυτός σαν άνθρωπος για να πολεμήσει με τον Εωσφόρο, για να επιστρέψει ο πλανήτης στην κυριαρχία του Βασιλιά και των ανθρώπων και για να σώσει τους ανθρώπους που πίστευαν σε Αυτόν. Όταν το έμαθε αυτό ο Εωσφόρος, κατάλαβε ότι εδώ ήταν το κρίσιμο σημείο της επανάστασής του. Προσπάθησε να σκοτώσει τον Γιό του Βασιλιά, όταν ήταν ακόμη μωρό. Αργότερα, όταν ο Πρίγκηπας έγινε ενήλικας και άρχισε να μιλάει στους υπόλοιπους ανθρώπους για τον πραγματικό χαρακτήρα του Βασιλιά, προσπάθησε να Τον απειλήσει, να Τον ξεγελάσει και να τον κάνει να αμφισβητεί τον Πατέρα Του και να κάνει αυτό που πίστευε ο Ίδιος ότι ήταν καλύτερο. Ο Πρίγκηπας, όμως, έμεινε σε πολύ καλή σχέση με τον Πατέρα Του και Τον εμπιστεύονταν, αν και ήξερε ότι για να πετύχει τον στόχο Του θα έπρεπε να πεθάνει».
«Ε;! Γιατί έπρεπε να πεθάνει;» ρώτησε έκπληκτος ο Νικόλας.
«Υπήρχαν δύο πολύ σημαντικοί λόγοι. Αρχικά, ο Βασιλιάς και ο Πρίγκηπας ήθελαν να αποδείξουν σε όλο το σύμπαν ότι πραγματικά αγαπούσαν όλους τους υπηκόους Τους ανεξαιρέτως, ακόμα και αυτούς που επαναστατούσαν. Με το να πεθάνει ο Πρίγκηπας, δεν θα μπορούσε κανείς πλέον να πει ότι ο Βασιλιάς δεν τους αγαπούσε. Ο δεύτερος λόγος ήταν επειδή έτσι όπως ήταν τα πράγματα τότε, όποιοι άνθρωποι επαναστατούσαν ή αμφισβητούσαν τον Βασιλιά, ανήκανε αυτόματα στο βασίλειο του Εωσφόρου και δεν μπορούσαν από μόνοι τους να γυρίσουν πίσω στο βασίλειο του Βασιλιά Ων. Δυστυχώς, ο Εωσφόρος τα κατάφερνε έτσι ώστε κανένας άνθρωπος δεν μπορούσε να τη γλιτώσει από την κυριαρχία του. Οπότε, όσο ο Πρίγκηπας βρισκόταν στη Γη, επέτρεψε στον Εωσφόρο να δείξει τη δύναμή του. Ο Εωσφόρος άρπαξε την ευκαιρία να Τον κακολογήσει, να Τον ντροπιάσει, να Τον βασανίσει και να Τον σκοτώσει. Μέχρι και στον θάνατό Του, όμως, ο Πρίγκηπας δεν αμφισβήτησε ποτέ τον Πατέρα Του. Ο Εωσφόρος χάρηκε όταν είδε τον Πρίγκηπα νεκρό. Πίστευε ότι είχε νικήσει. Φαντάσου πόσο αναστατωμένος ήταν τότε, όταν τρείς μέρες αργότερα έμαθε ότι ο Πρίγκηπας ζούσε πάλι!»
Ο Νικόλας γέλασε.
«Τότε ο Εωσφόρος κατάλαβε ότι είχε χάσει», συνέχισε η Άννα. «όμως δεν θα παρατούσε εύκολα τόσους αιώνες δουλειάς. Ήξερε ότι ουσιαστικά είχε χάσει την κυριαρχία του πλανήτη Γη και ήξερε ότι μετά από τον θάνατο και την ανάσταση του Πρίγκηπα δεν υπήρχε περίπτωση να τη γλιτώσει ο ίδιος και οι άλλοι επαναστάτες. Σαν να μην έφτανε αυτό, πλέον οι άνθρωποι μπορούσαν να επιστρέψουν στο βασίλειο του Βασιλιά Ων αν πίστευαν ότι Αυτός και ο Πρίγκηπας άξιζαν να είναι οι Άρχοντες του Σύμπαντος. Ο Εωσφόρος έφτασε σε σημείο να μισήσει τον Βασιλιά τόσο πολύ που αποφάσισε να τον πληγώσει όσο πιο πολύ μπορούσε. Έκανε στόχο του να πάρει μαζί του στον αιώνιο θάνατο όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους. Ήξερε ότι ο Βασιλιάς αγαπούσε πολύ όλους τους ανθρώπους, αλλά αυτοί θα σωζόταν μόνο αν πίστευαν στον Βασιλιά. Άρχισε με κάθε ευκαιρία να αποθαρρύνει τους ανθρώπους, να τους λέει ψέματα και να τους κάνει κακό, μέχρι να αδιαφορήσουν για τον Βασιλιά, να Τον μισήσουν ή να Τον ξεχάσουν.
»Ιδιαίτερη προσοχή έδωσε σε ένα κίνημα που είχε αρχίσει ο Πρίγκηπας πριν φύγει από τη Γη. Αυτό το κίνημα προωθούσε τις αρχές του Βασιλιά και έδειχνε σε όλους τους ανθρώπους πώς είναι το να ζούνε με αγάπη. Με την υποστήριξη του Βασιλιά και του Γιού Του, το κίνημα αυτό απλώθηκε γρήγορα. Στην προσπάθειά του να το σταματήσει, ο Εωσφόρος έπεισε τους ανθρώπους-άρχοντες ότι το κίνημα αυτό ήταν επικίνδυνο και έπρεπε να το εξαφανίσουν. Κατάφερε να πείσει ανθρώπους να φέρουν μέσα στο κίνημα πράγματα με τα οποία δεν συμφωνούσε ο Βασιλιάς. Παραλίγο να καταφέρει να αφανίσει τα βιβλία που είχαν γράψει οι πιστοί με την καθοδήγηση του Βασιλιά. Προσπάθησε να τραβήξει την προσοχή των πιστών σε άλλα πράγματα για να αγνοούν τον Βασιλιά ή να μην Τον εμπιστεύονται να τους φροντίζει. Όσο και να προσπαθούσε, όμως, πάντα υπήρχαν άνθρωποι που υπέμεναν με τη βοήθεια του Βασιλιά και του Πρίγκηπα. Με το ένα και με το άλλο, άρχισε να επικρατεί στη Γη ένα μεγάλο χάος. Ο Βασιλιάς έβαλε τα δυνατά του ώστε κάθε άνθρωπος στη Γη να δει το καλό και το κακό και να έχει την ευκαιρία να επιλέξει σε ποιανού μεριά θα πάει: με τον Βασιλιά ή με τον Εωσφόρο;
»Όταν αποφάσισαν όλοι, τότε ο Βασιλιάς ανακοίνωσε ότι ήρθε η στιγμή να ακολουθήσει ο καθένας την επιλογή του. Ο Πρίγκηπας πήγε στη Γη να μαζέψει όλους τους πιστούς, ανέστησε και τους πεθαμένους, και τους μεταμόρφωσε σε τέλειους ανθρώπους, όπως ήταν στην αρχή αρχή. Έπειτα πήγαν όλοι μαζί να ζήσουν μαζί με τον Πρίγκιπα για 1.000 χρόνια. Όλοι όσοι πίστεψαν τον Εωσφόρο αντί για τον Βασιλιά δεν άντεξαν και πέθαναν αμέσως, επειδή αυτή τη φορά ο Πρίγκηπας ήρθε με την πραγματική του μορφή. Ο Εωσφόρος φυλακίστηκε στη Γη με τους εξωγήινους που τον υποστήριζαν για αυτά τα 1.000 χρόνια. Όσο ήταν ο Εωσφόρος φυλακισμένος, ο Βασιλιάς εξήγησε στους ανθρώπους γιατί συνέβησαν όλα αυτά που συνέβησαν και τους έδειξε την αγάπη και τη φροντίδα του σε όλο το μεγαλείο της. Όταν πέρασε η χιλιετία, ο Βασιλιάς ανέστησε όλους όσους είχαν επιλέξει τον Εωσφόρο ως βασιλιά τους. Για μια τελευταία φορά ο Εωσφόρος τους μάζεψε για να επιτεθούν στον Βασιλιά Ων και στους πιστούς. Τότε ο Βασιλιάς Ων εξαφάνισε όλους επαναστάτες, και ανθρώπους και εξωγήινους, και τον Εωσφόρο μαζί. Ξαναδημιούργησε τον πλανήτη Γη και επέστρεψαν οι άνθρωποι μαζί με τον Πρίγκηπα να ζήσουν εκεί για πάντα. Από τότε δεν αμφισβήτησε ποτέ κανείς πάλι την αγάπη του Βασιλιά καθώς όλοι είχαν δει πόσο μεγάλη ήταν.
Και όπως ζούμε εμείς καλά, αυτοί ζήσανε χίλιες φορές καλύτερα».
«Δεν πάει έτσι το κλείσιμο», είπε ο Νικόλας. « Είναι: και ζήσαν αυτοί καλά, και εμείς καλύτερα».
«Έχεις δίκιο», παραδέχτηκε η Άννα, «αλλά στο τέλος αυτοί έζησαν πολύ καλύτερα απ’ ότι ζούμε εμείς τώρα».
«Καλά… Είναι αληθινή ιστορία για τον Θεό όλο αυτό;»
Η Άννα χαμογέλασε. «Το περισσότερο είναι αλήθεια. Βέβαια, το είπα λίγο με δικά μου λόγια και πρόσθεσα αρκετές δικές μου λεπτομέρειες γιατί δεν ξέρουμε τι ακριβώς έγινε στον ουρανό στην αρχή, ούτε ξέρουμε ακριβώς πώς και πότε θα τελειώσει η ιστορία. Στην Αγία Γραφή, όμως, διαβάζουμε ότι υπήρχε κάποιος πολύ κοντά στον Θεό που ονομάζονταν Εωσφόρος, ο οποίος επαναστάτησε και έφερε όλα τα κακά πράγματα που βλέπουμε να συμβαίνουν γύρω μας. Στα γραπτά των προφητών διαβάζουμε:
Ήσουν στο άγιο βουνό τού Θεού·… Ήσουν τέλειος στους δρόμους σου, από την ημέρα που κτίστηκες, μέχρις ότου βρέθηκε μέσα σε σένα αδικία … και αμάρτησες· (Ιεζεκιήλ 28:14-16)
πώς έπεσες από τoν oυρανό, Eωσφόρε, γιε τής αυγής! … Eσύ, όμως, έλεγες στην καρδιά σoυ: «Θα ανέβω στoν oυρανό, θα υψώσω τoν θρόνo μoυ πιo πάνω από τα αστέρια τoύ Θεoύ· και θα καθήσω επάνω στo βoυνό τής σύναξης, … θα είμαι όμoιoς με τoν Ύψιστo» (Ησαΐας 14:12-14)
Διαβάζουμε και για τον Ιησού, τον Πρίγκηπα που ήρθε να μας θυμίσει τον Βασιλιά και να πεθάνει για μπορούμε να σωθούμε εμείς. Ο Ιησούς είπε στους μαθητές Του ότι:
αν γνωρίζατε εμένα, θα γνωρίζατε και τον Πατέρα μου· και από τώρα τον γνωρίζετε, και τον είδατε. (κατά Ιωάννη 14:7)
με τέτοιον τρόπο αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε έδωσε τον Yιό του τον μονογενή, για να μη χαθεί καθένας που πιστεύει σ’ αυτόν, αλλά να έχει αιώνια ζωή. Δεδομένου ότι, ο Θεός δεν απέστειλε τον Yιό του στον κόσμο, για να κρίνει τον κόσμο, αλλά για να σωθεί ο κόσμος διαμέσου αυτού. (κατά Ιωάννη 3:16-17)
Μετά διαβάζουμε και για το πώς υπόσχεται ο Θεός ότι θα τελειώσει όλη αυτή η ιστορία, με το κακό να έχει εξαφανιστεί και όλοι αυτοί που πίστεψαν στον βασιλιά να ζούνε αιώνια σε έναν καινούργιο τέλειο κόσμο. Στο τελευταίο βιβλίο της Αγίας Γραφής περιγράφεται ένα όραμα, στο οποίο ο Ιωάννης είδε
έναν καινούργιο ουρανό και μία καινούργια γη· επειδή, ο πρώτος ουρανός και η πρώτη γη παρήλθε· … Kαι άκουσα μία δυνατή φωνή από τον ουρανό, που έλεγε: Δέστε, η σκηνή τού Θεού μαζί με τους ανθρώπους, και θα σκηνώσει μαζί τους, και αυτοί θα είναι λαοί του, και αυτός ο Θεός θα είναι μαζί τους ο Θεός τους. Kαι ο Θεός θα εξαλείψει κάθε δάκρυ από τα μάτια τους, και ο θάνατος δεν θα υπάρχει πλέον· ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θα υπάρχουν πλέον· επειδή, τα πρώτα παρήλθαν. (Αποκάλυψη Ιωάννου 21:1, 3-4) ».
«Θα πάμε και εμείς να ζήσουμε στον καινούργιο κόσμο;» ρώτησε ο Νικόλας.
«Εγώ πιστεύω ότι θα πάω. Πιστεύω επίσης ότι αν το θέλεις πραγματικά, μπορείς και εσύ», απάντησε η Άννα και τον γαργάλησε. Όταν δεν μπορούσε να πάρει ανάσα από τα γέλια, η Άννα σταμάτησε και του έδωσε μια μεγάλη αγκαλιά. Ήταν το τελευταίο βράδυ που θα έμενε μαζί τους.
«Καληνύχτα Νικόλα!»
«Καληνύχτα Άννα!»