-
14. Πιστεύω, άρα είμαι ελεύθερος

Όταν χτύπησε το καμπανάκι που σήμαινε την έναρξη της ώρας κοινής ησυχίας, όλα τα παιδιά άρχισαν σιγά σιγά να κατευθύνονται προς τις καμπίνες τους. Ο Φίλιππος βρήκε τον ομαδάρχη του και ζήτησε άδεια να μείνει στην τραπεζαρία για να μιλήσει με τον ποιμένα. Μέχρι να τελειώσει όμως ο ποιμένας την κουβέντα με τους μάγειρες, είχε…
-
13. Πάμε κατασκήνωση!

Εκείνο το μεσημέρι ο Φίλιππος καθόταν πάνω στη βαλίτσα του προσπαθώντας να την κλείσει. Είχε βάλει μέσα καταλάθος την μπλούζα που θα φόραγε και ανακατεύτηκαν λίγο τα πράγματά του καθώς την έψαχνε. Πώς τα είχε χωρέσει όλα η μαμά χθες το βράδυ; Όταν τα κατάφερε επιτέλους, είδε την καινούργια Αγία Γραφή του πάνω στην καρέκλα…
-
12. Για τι ζούμε;

Ούτε φύλλο, ούτε σκουπιδάκι, δεν κουνιόταν το μεσημέρι που τα αγόρια είχαν βγει να πάρουν παγωτό από το περίπτερο. Είχαν καθίσει στη σκιά του μοναδικού δέντρου στη μικρή πλατεία της γειτονιάς τους. Ο ήλιος έκαιγε, όμως, και η υγρασία κολλούσε πάνω τους λες και ήταν σε σάουνα. Γλείφοντας τις τελευταίες σταγόνες των λιωμένων, πια, παγωτών…
-
11. Η αποφασιστική μάχη

(Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΕΞΩΓΗΙΝΩΝ, ΜΕΡΟΣ 3ο) «Είμαι έτοιμος Άννα!» φώναξε ο Νικόλας από την πόρτα του δωματίου του. Η Άννα άφησε το κινητό και πήγε να τον βρει. «Μη ξεχάσεις, σήμερα θα τελειώσεις την ιστορία για την επανάσταση των εξωγήινων», είπε ενθουσιασμένος ο ξάδελφός της και έτρεξε να ξαπλώσει. Η Άννα έκατσε δίπλα του στο…
-
10. Ένας νέος πλανήτης

-
9. Ποιος αξίζει να είναι βασιλιάς;

(Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΕΞΩΓΗΙΝΩΝ, ΜΕΡΟΣ 1ο) «Νικόλα! Έλα εδώ να βάλεις τη μπλούζα σου!» άκουσε η Άννα από την μισάνοιχτη πόρτα του δωματίου της τη μητέρα της να φωνάζει στο σαλόνι. «Πρόσεχε, βρε! Θα πέσεις!». Μικρά ποδοβολητά πλησίασαν τρέχοντας το δωμάτιο που μοιραζόταν η Άννα με τη Νικολέτα. Ξαφνικά μπήκε μέσα κατακόκκινος ο Νικόλας και…