Πλησίαζε η εξεταστική περίοδος. Η Άννα σταμάτησε να βγαίνει τόσο πολύ και αφοσιώθηκε στο διάβασμα. Όταν έφτασε η στιγμή να γράψει το πρώτο μάθημα, ήταν έτοιμη. Είχε, βέβαια, λίγο άγχος όταν έκατσε στο θρανίο και άρχισαν να μοιράζουν τα θέματα, αλλά όταν παρέδωσε τις κόλλες της μιάμιση ώρα αργότερα, ήταν σίγουρη ότι έγραψε καλά. Δόξα…

Ο Φίλιππος βαριότανε. Πολύ. Είχε χάσει το λεωφορείο για 30 δευ­τερόλεπτα… Το είδε να φεύγει από τη στάση. Το επόμενο περνούσε μετά από 20 λεπτά. Κοίταξε τον πίνακα αφίξεων και αναστέναξε. Άλλα 8 λεπτά. Δεν είχε και μπαταρία στο κινητό για να περάσει την ώρα…. Ξαφνικά ακούστηκε ένα θυμωμένο κορνάρισμα και το τσίριγμα των φρένων.…

Τα φώτα της Εθνικής Οδού χτυπούσαν ρυθμικά τα κλειστά βλέ­φαρα του Φίλιππου. Οι γονείς του μπροστά κουβέντιαζαν χαμηλό­φωνα και δίπλα του ο Πέτρος ροχάλιζε. Ένιωθε και ο ίδιος την κού­ραση της ημέρας να τον κυριεύει σιγά σιγά, αλλά είχε ακόμα υπερέ­νταση από το ποδόσφαιρο που είχαν παίξει νωρίτερα και δεν μπο­ρούσε να κοιμηθεί. Άρχισε να…

(ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ – ΜΕΡΟΣ 4ο) Το σούρουπο βρήκε όλα τα ξαδέλφια να κάθονται στη βεράντα να απολαμβάνουν το δροσερό αεράκι. Οι γονείς τους είχαν βγει για μια τελευταία βόλτα στο χωριό. «Να θυμηθούμε τα παλιά», είπε ο θείος Ανδρέας. Τα τρίδυμα μιλούσαν για τις δουλειές τους, μεγαλίστικα πράγματα, ενώ τα υπόλοιπα αγόρια έπαιζαν στα…

(ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ – ΜΕΡΟΣ 3ο) «Γκόοοοοοολ!» ακούστηκε για άλλη μια φορά από τον κήπο. Έπειτα: «Νίκη, ολέ ολέ!» Οι φωνές άρχισαν να έρχονται πιο κοντά και η Άννα σηκώθηκε από το τραπέζι της κουζίνας. «Νομίζω πως ήρθε η ώρα να ανταμείψουμε τους νικητές», της είπε χαμογελώντας η γιαγιά. «Θες να βγάλεις το γλυκό από…

(ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ – ΜΕΡΟΣ 2ο) Η Άννα και η γιαγιά έβγαλαν τις κανάτες με τη σπιτική λεμονάδα και τα καθαρά ποτήρια στο τραπέζι της βεράντας. Οι ποδοσφαιριστές της οικο­γένειας είχαν βρει κάπου να κάτσουν στη σκιά να ξεκουρα­στούνε λίγο. «Ελάτε παιδιά να πιείτε λεμονάδα να δροσιστείτε!» τους φώναξε η γιαγιά. Οι νέοι ήρθαν τρέχοντας…

(ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ – ΜΕΡΟΣ 1ο) Κάθε χρόνο μαζευόταν ολόκληρη η οικογένεια Θεοφίλου στο χωριό να περάσουν το τετραήμερο του Πάσχα στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς. Κάθε Δευτέρα του Πάσχα έπαιζαν ποδόσφαιρο για να κερδί­σουν ένα μοναδικό έπαθλο: το φημισμένο γλυκό της γιαγιάς. Έτσι και φέτος χωρίστηκαν οι ομάδες στους «Μικρούς» και τους…

Γευθείτε και δέστε ότι o Kύριoς είναι αγαθός·μακάριoς o άνθρωπoς, εκείνoς πoυ ελπίζει σε αυτόν.(Ψαλμοί 34:8) Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια κοπέλα, που ήθελε να μοιραστεί τα καλά νέα της αγάπης του Θεού με την παρέα της, αλλά… πώς να το πούμε… δεν το είχε πολύ με τα λόγια. Της άρεσε πολύ, όμως,…