Ο Φίλιππος βαριότανε. Πολύ. Είχε χάσει το λεωφορείο για 30 δευ­τερόλεπτα… Το είδε να φεύγει από τη στάση. Το επόμενο περνούσε μετά από 20 λεπτά. Κοίταξε τον πίνακα αφίξεων και αναστέναξε. Άλλα 8 λεπτά. Δεν είχε και μπαταρία στο κινητό για να περάσει την ώρα…. Ξαφνικά ακούστηκε ένα θυμωμένο κορνάρισμα και το τσίριγμα των φρένων.…

Τα φώτα της Εθνικής Οδού χτυπούσαν ρυθμικά τα κλειστά βλέ­φαρα του Φίλιππου. Οι γονείς του μπροστά κουβέντιαζαν χαμηλό­φωνα και δίπλα του ο Πέτρος ροχάλιζε. Ένιωθε και ο ίδιος την κού­ραση της ημέρας να τον κυριεύει σιγά σιγά, αλλά είχε ακόμα υπερέ­νταση από το ποδόσφαιρο που είχαν παίξει νωρίτερα και δεν μπο­ρούσε να κοιμηθεί. Άρχισε να…